Είναι πολύ εύκολο εν τέλει το όποιο επικοινωνιακό σενάριο έχεις πλάσεις στο μυαλό σου να πιστέψεις ότι το «πούλησες» καλά, ελπίζοντας ότι θα καταφέρεις εκτός του χρόνου να κερδίσεις και κανένα παιχνίδι, πόσο μάλλον όταν αυτό που έχεις μπροστά σου είναι με μία εκ των δύο ομάδων που βρίσκεται κάτω από σένα στον βαθμολογικό πίνακα.
«Όλοι μαζί ενωμένοι» ήταν το motto της πρώτης 15νθήμερης συνέντευξης Τύπου των επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της ΑΕΛ, λες και ως τότε υπήρχαν «στρατόπεδα» στον οργανισμό – εκτός κι αν υπήρχαν και δεν ήταν γνωστό – επισκέψεις στα αποδυτήρια, γεύματα σύσφιξης σχέσεων και υποσχέσεις για μία νέα αρχή…
Μία νέα αρχή που δυστυχώς πήρε παράταση και όπως ήταν αναμενόμενο έφερε και έκρηξη της εσωστρέφειας. Οι αποδοκιμασίες εντός του γηπέδου μεταφέρθηκαν εκτός αυτού με τους φιλάθλους να ζητάνε απαντήσεις, αλλά από ποιους; Από αυτούς που έχουν φέρει την ομάδα σε αυτή την κατάσταση, πιστεύω… Διοικητική και τεχνική ηγεσία και φυσικά ποδοσφαιριστές…
Μα αν είχαν απαντήσεις είναι βέβαιο ότι θα είχαν προλάβει να τις δώσουν και δεν θα έβαζαν στα… τέρματα τους αγαπημένους IRON MAIDEN για να καλύψουν τις αποδοκιμασίες (αλήθεια ποιος νους το σκέφτηκε αυτό; Ποιος νους δεν θέλει να ακούγεται η λαϊκή βούληση σε μία ομάδα που οι φίλαθλοι ήταν και θα παραμείνουν η μεγάλη δύναμη;).
«Δεν είναι ώρα για λόγια, αλλά για πράξεις» ή «εμείς δεν μιλάμε απλά πράττουμε, αναγνωρίζοντας τα λάθη μας», θα είναι τα motto που θα «παίξουν» πολύ από δω και πέρα και με τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις θα αρχίσει να κουνιέται ίσως και κάποιο δάκτυλο. Και οι φίλαθλοι θα περιμένουν να διορθωθούν τα λάθη από εκείνους που τα έκαναν και που τα στήριζαν μέχρι πρόσφατα, μη μπορώντας να δώσουν καμία απολύτως πειστική απάντηση.
Η λέξη «βελτίωση» έχει ακουστεί φέτος στις συνεντεύξεις Τύπου των τεχνικών της ΑΕΛ πάμπολλες φορές, αλλά αυτή η μετάβαση από τη θεωρία στην πράξη είναι σαν τη μετάβαση της ομάδας από την άμυνα στην επίθεση, αργή και με πάμπολλα λάθη.
Βελτίωση που; Στην άμυνα; Τέσσερις ευκαιρίες τρία γκολ σου έκανε ο ΟΦΗ (το ένα ακυρώθηκε) και στο δεύτερο που πίεζες βγήκε τρεις φορές στην αντεπίθεση κρύβοντας τη μπάλα, τη στιγμή που εσύ δεινοπαθούσες να στήσεις ένα πλάνο στο επιθετικό σου μισό. Απουσία κίνησης, απουσία κάθετης πάσας, απουσία ΗΓΕΤΗ…
Γενικώς η απουσία ΗΓΕΤΗ είναι εμφανέστατη σε όλο τον «βυσσινί» οργανισμό, η έλλειψη δηλαδή ενός ανθρώπου που θα… πιάσει από τον γιακά τους υπόλοιπους για να τους αφυπνίσει και να τους βάλει έστω και ετσιθελικά στο μυαλό ότι αν και αγωνιστικά είσαι μέτριος δεν μπορείς να χάνεις από τον ΝΠΣ Βόλο, τον Λεβαδειακό, ή τον ΟΦΗ στο γήπεδό σου… Ή άμα χάνεις σκύβεις κεφάλι και «φτύνεις αίμα» να… ξεπλύνεις άμεσα αυτή την ήττα.
Ενός ανθρώπου δηλαδή που δεν θα κάνει το τραγικό λάθος, αρχές Νοέμβρη, να μιλά για αλλαγές στο ποδοσφαιρικό τμήμα, έχοντας μπροστά δύο ολόκληρους αγωνιστικούς μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων θα ζητήσει από τους παίκτες να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό.
Ενός ανθρώπου που όταν ο πανικός γίνει μόνιμος σύντροφος θα έχει το σθένος να στηρίξει το project όχι γιατί δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά γιατί το πιστεύει και αυτή τη στήριξη θα έχει τον τρόπο να την μεταλαμπαδεύσει και στους φιλάθλους.
Αντ’ αυτού εμείς είδαμε ανθρώπους να μην έχουν απαντήσεις σε «εύκολα» ερωτήματα, να εφευρίσκουν λύσεις μέσω των ντεσιμπέλ για να μην «γρατσουνιστεί» το image, όπως έκαναν και πριν λίγους μήνες με τη φραγή στα social media, πιστεύοντας ότι τα «γεύματα», οι «ομιλίες» και τα τσιτάτα «όλοι μαζί ενωμένοι», θα «χρυσώσουν το χάπι»…
Νίκος Ι. Ασπρούδης
