Πάνε 24 ώρες από την ολοκλήρωση της αναμέτρησης με τον Λεβαδειακό και προσπαθείς να μαζέψεις τα κομμάτια του μυαλού σου για να δημιουργήσεις ένα κείμενο, όχι φυσικά ότι είναι και απαραίτητο, όταν μάλιστα νιώθεις ότι έχεις αναφέρει – έστω και στη μικρή ιστορία τούτης της ιστοσελίδας – τη βασική αιτία των όσων ζούμε.
Η ΑΕΛ για μία ακόμη φορά δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τίποτα απ’ όσα είχε «δημιουργήσει» λίγες ημέρες πριν, κόντρα στον Παναθηναϊκό και πέταξε στη λήθη ακόμη και την έλευση του νέου της τεχνικού.
Ο Σάββας Παντελίδης μιλώντας με τη γλώσσα της αλήθειας- σκληρή αλλά πραγματική- έκανε λόγο για «ταπείνωση», μία εξέλιξη αναμενόμενη θα μπορούσαμε να πούμε για μία ομάδα (που δεν έχει καταφέρει να γίνει ομάδα) που κουβαλά από την αρχή του καλοκαιριού ένα βουνό με λάθη στην πλάτη της και ουσιαστικά έχει λυγίσει πριν καν σηκωθεί στα πόδια της.
Όμως ένας κόουτς δεν είναι στην ομάδα για διαπιστώσεις, είναι στην ομάδα για διορθώσεις και ελπίζουμε ο Παντελίδης να μην μείνει στο πρώτο, γιατί ο δρόμος δεν θα έχει καμία επιστροφή.
Και αν ο νέος τεχνικός της ΑΕΛ αναζητήσει τα αίτια της «ταπείνωσης» – που μάλλον θα έπρεπε να το είχε κάνει πριν αποφασίσει να έρθει στην ομάδα – ξέρει προς τα πού θα πρέπει να στρέψει το βλέμμα του, ελπίζοντας φυσικά να μην ζήσει όσα έζησε ο προκάτοχός του που έμεινε ακάλυπτος επί τέσσερις ημέρες και πριν το ματς με τον ΠΑΟ όταν πολλαπλά δημοσιεύματα έκαναν λόγο για απομάκρυνσή του και έλευση Παντελίδη και ουδείς από την ΠΑΕ σκέφτηκε ότι αυτός ο άνθρωπος θα χρειαζόταν μία κάποια στήριξη ενόψει ενός κρίσιμου αγώνα για να μπορέσει να έχει καθαρό μυαλό (βέβαια μία εβδομάδα μετά ήρθαν απειλές και το γνωστό κούνημα του δαχτύλου για ρεπορτάζ εφημερίδας αναφορικά με απομακρύνσεις παικτών, όταν πριν από έναν μήνα ο αθλητικός διευθυντής μιλούσε ανερυθρίαστα για αλλαγές τον Γενάρη ρίχνοντας «λίπασμα» σε κάθε είδους αναφορές εν μέσω κρίσιμων παιχνιδιών!!!).
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΑΕΛ χάνει στη Λιβαδειά με τέτοιο σκορ (είχε συμβεί και επί Μαρίνου Ουζουνίδη), όμως τότε έστω και ενδόμυχα υπήρχε η ελπίδα της μεγάλης αντεπίθεσης. Μία ελπίδα που τώρα μοιάζει να έχει απομακρυνθεί αν δεν έχει σβήσει και αναμένουμε στην πολύ δύσκολη –σε σχέση με την καλοκαιρινή – μεταγραφική περίοδο του Γενάρη να γίνουν θαύματα, από εκείνους που το καλοκαίρι τα έκαναν μαντάρα.
Αναμένουμε να βρεθούν εκείνοι οι ηγέτες που εκτός από ποδοσφαιρική ποιότητα θα βγάλουν και τσαμπουκά και θα πείσουν και τους υπόλοιπους ότι δεν θα πάθουν και τίποτα αν πέσουν και κάνουν ένα τάκλιν της προκοπής και δεν αφήνουν έναν αριστεροπόδαρο να σκοράρει με το δεξί εκτός περιοχής, όπως έκανε χθες ο Κωστή.
Και κάτι τελευταίο για όλους εκείνους που τρίβουν τα χέρια τους με τις ταπεινώσεις της ΑΕΛ… Παραφράζοντας τον νομπελίστα ποιητή μας, Οδυσσέα Ελύτη «αν αποσυνθέσεις την ΑΕΛ σου μένει το έμβλημα και οι φίλαθλοι. Που σημαίνει ότι με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις»…
Νίκος Ι. Ασπρούδης
