Κάτι περίεργο πλανήθηκε πάνω από το AEL FC ARENA με την ολοκλήρωση του αγώνα της ΑΕΛ κόντρα στο Νέστο Χρυσούπολης.
Ένα περίεργο συναίσθημα σχεδόν ανεξήγητο απόρροια κυρίως του μη νικηφόρου αποτελέσματος και της διακοπής της νικηφόρας πορείας των τελευταίων αγωνιστικών της λαρισινής ομάδας και όχι τόσο της απόδοσης της ΑΕΛ, που ναι μεν δεν ήταν η αναμενόμενη αλλά δεν ήταν η χειρότερη δυνατή.
Δεν ήταν συναίσθημα απογοήτευσης, γιατί δεν της πρέπει αυτής της ομάδας, αλλά ένα ερωτηματικό γιατί η ΑΕΛ δεν κατάφερε να μετουσιώσει τις λιγοστές αλλά καλές ευκαιρίες της σε γκολ. Και όταν αυτό ήρθε και το γήπεδο σηκώθηκε στο πόδι, ήρθε η σημαία του Τσεχελίδη να υποδείξει οφσάιντ και να μην μετρήσει το γκολ που πέτυχε ο Χρήστος Αλμπάνης.
Συνεχίζουμε… Αυτό θα πρέπει να είναι το motto για τη συγκεκριμένη ΑΕΛ που θα πρέπει να μάθουμε ότι θα κληθεί να αντιμετωπίσει τέτοιες ημέρες και τέτοια αποτελέσματα, που δεν μπορούν να σταθούν εμπόδιο για την εξέλιξή της.
Γιατί μέσα στο πρόγραμμα είναι όλα πόσο μάλλον για μία ομάδα που δεν έχει τον «αστέρα» που θα πάρει πάνω του τις δύσκολες αποφάσεις, που αντιμετωπίζει προβλήματα, που έχει επιλογές συγκεκριμένες που ήδη έχουν δείξει ότι έχουν αγγίξει τα όριά τους.
Ένα μη νικηφόρο αποτέλεσμα δεν μπορεί, δεν γίνεται να επισκιάσει την έως τώρα προσπάθεια και είμαι βέβαιος ότι θα βρεθεί ο τρόπος από την ίδια την ομάδα να ξεπεραστεί χωρίς κανέναν τριγμό.
Γιατί όλοι μας έχουμε το δικαίωμα στην κακή μας ημέρα….
Νίκος Ι. Ασπρούδης
