Το οικονομικό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια του εγχειρήματος της νέας εποχής στην ΑΕΛ. Και μέσα από τη συνέντευξη Τύπου έγινε ίσως για πρώτη φορά τόσο καθαρό το μέγεθος της εξίσωσης που καλείται να λύσει η νέα διοίκηση: να χρηματοδοτεί την ΑΕΛ του σήμερα και, ταυτόχρονα, να κλείνει τους λογαριασμούς που έρχονται από το παρελθόν.
Η πραγματικότητα αυτή αποτυπώθηκε με μία χαρακτηριστική φράση:
«Αυτή τη στιγμή, κατά κάποιον τρόπο, τρέχουμε δύο ομάδες. Το παλιό μπάτζετ και το καινούργιο μπάτζετ. Τα ποσά είναι πολύ μεγάλα».
Πάνω σε αυτή ακριβώς τη διπλή οικονομική πραγματικότητα δόθηκαν συγκεκριμένα στοιχεία για όσα έχουν ήδη γίνει, αλλά και χρονικός ορίζοντας για το πότε η ΑΕΛ μπορεί να απαλλαγεί από τις παλιές υποχρεώσεις.
38 διακανονισμοί και σχεδόν 800.000 ευρώ
Στην αρχική τοποθέτηση της διοίκησης έγινε γνωστό ότι έχουν πραγματοποιηθεί 38 διακανονισμοί με παλιούς ποδοσφαιριστές και μέλη του τεχνικού επιτελείου, οι οποίοι εξυπηρετούνται κανονικά κάθε μήνα.
Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η υπόθεση του Μουτίνιο, η οποία έχει οδηγηθεί στη δικαστική οδό, καθώς δεν κατέστη δυνατό να υπάρξει διακανονισμός.
Για τις παλιές υποχρεώσεις, τις εισφορές, τους διακανονισμούς και την εφορία αναφέρθηκε ότι μέχρι σήμερα έχει καταβληθεί ποσό που πλησιάζει τις 790.000 ευρώ, χωρίς σε αυτό να περιλαμβάνεται το κόστος της φετινής ομάδας.
Αυτή είναι και η ουσία της οικονομικής εικόνας που παρουσιάστηκε: τα χρήματα που κατευθύνονται προς το παρελθόν αποτελούν ένα διαφορετικό βάρος από όσα απαιτούνται καθημερινά για να λειτουργήσει και να παραμείνει ανταγωνιστική η σημερινή ΑΕΛ.
«Τα ποσά που πληρώθηκαν σε παίκτες και διακανονισμούς είναι εκτός της λειτουργίας της ομάδας, εκτός των προπονητικών, εκτός των συντηρήσεων, εκτός των πληρωμών που γίνονται στα στελέχη της ΠΑΕ».
«Τρέχουμε δύο ομάδες»
Ένα από τα βασικά ερωτήματα που τέθηκαν ήταν εάν αυτό το εγχείρημα μπορεί να συνεχιστεί με την ίδια οικονομική και οργανωτική κατεύθυνση ακόμη και στην περίπτωση που η ΑΕΛ δεν πετύχει φέτος την άνοδο, με δεδομένα και τα περιορισμένα έσοδα της Super League 2.
Η απάντηση συνέδεσε άμεσα τη συνέχεια του πλάνου με την οικονομική εξυγίανση της ΠΑΕ.
«Ο στόχος είναι να υπάρχει εξυγίανση. Δηλαδή, το κλαμπ πρέπει να μη χρωστάει. Αν χρωστάει, δεν κάνουμε κάτι».
Το σκεπτικό πίσω από αυτή τη θέση είναι ότι η διεκδίκηση της ανόδου δεν μπορεί να γίνει με τη δημιουργία ενός νέου κύκλου χρεών, ο οποίος θα ακολουθεί την ΠΑΕ τα επόμενα χρόνια.
«Είναι πολύ εύκολο για μένα να χρεώσω την ΠΑΕ. Θα είναι πόσα εκατομμύρια; Θα είναι τρία, τέσσερα. Και αν δεν βγούμε πρώτη Εθνική, όπως ξέρετε όλοι σας, πλέον τα χρέη δεν σβήνονται. Κάποιος πρέπει να τα πληρώσει».
Και κάπου εκεί ήρθε η φράση που περιγράφει ίσως καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη τη σημερινή κατάσταση:
«Αυτή τη στιγμή, κατά κάποιον τρόπο, τρέχουμε δύο ομάδες. Το παλιό μπάτζετ και το καινούργιο μπάτζετ. Τα ποσά είναι πολύ μεγάλα».
Βρέθηκαν περισσότερα χρέη από όσα γνώριζε;
Ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα αφορούσε το κατά πόσο οι οικονομικές υποχρεώσεις που εμφανίστηκαν μετά την ανάληψη της ΠΑΕ ήταν αυτές που είχαν εντοπιστεί πριν από τη συμφωνία ή εάν στην πορεία προέκυψαν επιπλέον χρέη που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τον αρχικό σχεδιασμό.
Λόγω της συμφωνίας εμπιστευτικότητας δεν δόθηκε το συνολικό ύψος των υποχρεώσεων. Η απάντηση, όμως, ως προς το εάν υπήρξε μέχρι σήμερα κάποια οικονομική έκπληξη ήταν σαφής:
«Είναι το ποσό που είχα στο μυαλό μου και είχα κάνει και τον διαχειριστικό έλεγχο. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάτι παραπάνω. Αν υπάρξει, βεβαίως, θα βγω στα μέσα και θα δηλώσω αν έρθει κάτι παραπάνω από αυτό που έχει συμφωνηθεί».
Παράλληλα, διευκρινίστηκε ότι η εικόνα των παλιών υποχρεώσεων δεν έχει αλλάξει το συνολικό επενδυτικό πλάνο.
«Ο σχεδιασμός πηγαίνει βάσει του σχεδιασμού που έχουμε κάνει και δεν έχει αλλάξει τίποτα».
Εκεί όπου υπήρξε διαφοροποίηση ήταν σε ορισμένες κινήσεις για την ενίσχυση του ρόστερ, καθώς αποφασίστηκε να ξεπεραστεί ο αρχικός προϋπολογισμός προκειμένου να δημιουργηθεί άμεσα μία ανταγωνιστική ομάδα.
Τα δύο «πορτοφόλια» και το κρίσιμο ερώτημα
Η συζήτηση πήγε στη συνέχεια ακόμη βαθύτερα στην οικονομική εξίσωση. Η σημερινή πραγματικότητα περιγράφηκε ως μία κοινή δεξαμενή χρημάτων που αναγκαστικά μοιράζεται σε δύο διαφορετικά «πορτοφόλια»: το ένα για την εξυγίανση και την αντιμετώπιση των παλιών χρεών και το άλλο για τα τρέχοντα έξοδα και το αγωνιστικό μπάτζετ.
Το ερώτημα ήταν ουσιαστικά μέχρι πότε θα χρειάζεται να λειτουργεί έτσι η ΠΑΕ και πότε τα διαθέσιμα χρήματα θα μπορούν να κατευθύνονται αποκλειστικά στις ανάγκες της εκάστοτε αγωνιστικής περιόδου.
Η απάντηση έδωσε για πρώτη φορά συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, διαχωρίζοντας τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με παλιούς ποδοσφαιριστές από το φοροτεχνικό σκέλος.
«Το κομμάτι των παικτών στην αγωνιστική σεζόν φέτος, μέχρι τον Φεβρουάριο, Μάρτιο, ανάλογα με τους διακανονισμούς που έχουμε κάνει με το νομικό τμήμα, θα τελειώσει. Το υπόλοιπο κομμάτι, το φοροτεχνικό κομμάτι, πιστεύω στη διάρκεια των τριών ετών, όπως είπα πριν, θα εξαλειφθεί».
Το σχέδιο, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην αποπληρωμή όσων υπάρχουν σήμερα. Το δεύτερο και ίσως δυσκολότερο σκέλος είναι να μην προστεθούν νέα χρέη πάνω στα παλιά.
«Θα μειώνονται τα παλαιά χρέη και δεν θα δημιουργηθούν καινούργια. Αυτή είναι η βάση της οικονομικής εξυγίανσης. Οπότε, για να σας απαντήσω, στην τριετία».
«Εξυγίανση της ομάδας και άνοδος»
Όταν η συζήτηση πέρασε από το πότε θα κλείσουν οι παλιές υποχρεώσεις στο τι ακριβώς θέλει να πετύχει η ΑΕΛ μέσα σε αυτό το τριετές ή τετραετές πλάνο, η απάντηση συμπυκνώθηκε σε δύο βασικούς στόχους.
«Εξυγίανση της ομάδας και άνοδος. Το δίπολο αυτό νομίζω θα είναι το ιδανικό και για τους τρεις μας. Να βάλουμε και ντόπιο στοιχείο στην ομάδα».
Στο ίδιο πλαίσιο μπήκε και μία σημαντική αγωνιστική παράμετρος: η ισορροπία ανάμεσα στις μεταγραφές και στην πραγματική αξιοποίηση των νέων ποδοσφαιριστών.
«Αρκετοί λέτε για μεταγραφές. Δεν γίνεται να γίνουν και μεταγραφές και να δίνουμε και χώρο και ευκαιρίες στα νέα παιδιά. Θέλει ένα balance σε αυτό το πράγμα. Για να βγουν νέα παιδιά πρέπει να παίζουν. Δεν χρειάζονται στον πάγκο».
Πάνω από 2 εκατ. ευρώ για το αγωνιστικό
Στη συνέχεια διευκρινίστηκε και μία ακόμη σημαντική παράμετρος της οικονομικής εικόνας. Το ποσό των πάνω από δύο εκατομμυρίων ευρώ αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, χωρίς σε αυτό να περιλαμβάνονται πρόσθετες επενδύσεις που πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα Δένδρα, όπου απαιτούνται επιπλέον χρήματα για τις παρεμβάσεις και την ανανέωση του αγωνιστικού χώρου.
Το επόμενο ερώτημα ήταν εξίσου συγκεκριμένο: εάν τα φετινά έσοδα δεν επαρκέσουν για να καλύψουν τον προϋπολογισμό, ποιος θα καλύψει τη διαφορά;
«Οποιοδήποτε άνοιγμα, τρύπα, θα καλυφθεί από εμένα στο φετινό μπάτζετ».
Και όταν ακολούθησε η ευθεία ερώτηση «τα χρέη πώς θα καλυφθούν;», η απάντηση ήταν ακόμη πιο σύντομη:
«Από την ίδια τρύπα. Από την ίδια τσέπη».
«Θα είμαι εδώ. Δεν θα φύγω»
Το τελευταίο κομμάτι της οικονομικής συζήτησης αφορούσε το τι θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος. Το ερώτημα ήταν εάν, στην περίπτωση που το πλάνο της τριετίας υλοποιηθεί και η ΑΕΛ φτάσει στο οικονομικό και αγωνιστικό σημείο που έχει σχεδιαστεί, η σημερινή ιδιοκτησία θα συνεχίσει ή θα θεωρήσει ότι ο κύκλος της έχει ολοκληρωθεί.
«Σίγουρα, αν το πλάνο καταφέρω και καταφέρουμε να το υλοποιήσουμε, θα είμαι εδώ. Δεν θα φύγω».
Η εικόνα που προκύπτει από το σύνολο των απαντήσεων είναι πλέον πιο συγκεκριμένη. Η ΑΕΛ σήμερα χρηματοδοτεί ταυτόχρονα το παρελθόν και το παρόν της. Το αγωνιστικό σκέλος των παλιών υποχρεώσεων έχει ορίζοντα Φεβρουαρίου – Μαρτίου, η συνολική οικονομική εξυγίανση τοποθετείται στην τριετία και, παράλληλα, η διοίκηση δηλώνει ότι δεν πρόκειται να δημιουργήσει νέα χρέη για να κυνηγήσει τον αγωνιστικό στόχο.
Αυτό είναι και το δύσκολο στοίχημα του σχεδίου: το ένα από τα δύο «πορτοφόλια» να πάψει σταδιακά να χρειάζεται, ώστε τα χρήματα που σήμερα κατευθύνονται στο παρελθόν να μπορούν αύριο να επενδύονται αποκλειστικά στο παρόν και το μέλλον της ΑΕΛ.
