Άνευρο και άσφαιρο ήταν το πρώτο 45λεπτο για μία ΑΕΛ που υπέπεσε σε πολλά και εύκολα λάθη και μπορεί να είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων, όμως με πολύ δυσκολία διασπούσε τη διπλή αμυντική γραμμή των φιλοξενούμενων που για να μην πιεστούν έδιωχναν με τη μία τη μπάλα, υπερωτώντας το δόγμα ότι «καλύτερα να χαθεί η μπάλα μετά τη μεσαία γραμμή, παρά κοντά στην περιοχή μας».
Ο Σωκράτης Οφρυδόπουλος μπορεί να φώναζε από τους παίκτες του να πάτουν πλάτος στο γήπεδο για να γίνει αποσυμφόρηση στην αντίπαλη περιοχή, οι «βυσσινί» όμως σε ελάχιστες στιγμές το εφάρμοσαν και για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν κατάφεραν να βάλουν στο παιχνίδι (ή δεν μπήκαν και οι ίδιοι αν θέλετε) Μακρή και Νοικοκυράκη.
Παρόλα αυτά, οι ευκαιρίες αν και ήταν λίγες, ήταν από αυτές που χαρακτηρίζονται πολύ καλές, τόστο η κεφαλά του Καμπετσή που έβγαλε ο Αστράς, όσο και τα δύο σουτ του Νοικοκυράκη με το πρώτο να περνά άουτ και το δεύτερο να απομακρύνεται από το δοκάρι.
