Και να, λοιπόν, που μετά από τρεις αγωνιστικές στο πρωτάθλημα της Super League 2, η ΑΕΛ παραμένει αήττητη. Και χθες ήρθε και η πρώτη εκτός έδρας νίκη, με το εμφατικό 4-0 επί του ΠΑΣ Πύργου.
Μια νίκη απολύτως αναγκαία.
Όχι μόνο επειδή προσθέτει τρεις βαθμούς στη συγκομιδή μιας ομάδας που χτίζεται σχεδόν από την αρχή. Αλλά κυρίως επειδή επιβεβαιώνει πως, μέσα σε ένα καλοκαίρι ανατροπών, κάτι αρχίζει να αποκτά μορφή.
Η ΑΕΛ ξεκίνησε τη νέα εποχή της με καθυστέρηση, με πολλά ανοικτά μέτωπα και με έναν σχεδιασμό που χρειάστηκε να γίνει υπό ασφυκτικές συνθήκες. Η νέα διοίκηση ανέλαβε σε μια δύσκολη συγκυρία. Η τεχνική ηγεσία κλήθηκε να δουλέψει με δεδομένα που άλλαζαν διαρκώς. Και οι ποδοσφαιριστές, προερχόμενοι από διαφορετικές διαδρομές, έπρεπε μέσα σε λίγες εβδομάδες να γνωριστούν, να συνεργαστούν και να αντιληφθούν τι απαιτεί η φανέλα που φορούν.
Δεν είναι μικρή υπόθεση.
Και ίσως γι’ αυτό οι δηλώσεις του Νοικοκυράκη μετά την Αναγέννηση Καρδίτσας και του Καπετσή μετά το ματς με τον Πύργο έχουν μεγαλύτερη σημασία από όσο φαίνεται. Δεν αφορούν μόνο ένα αποτέλεσμα. Αποτυπώνουν την προσπάθεια μιας ομάδας να αποκτήσει κοινή λογική, κοινό βηματισμό και, κυρίως, συνείδηση του πού βρίσκεται.
Η χθεσινή νίκη, μαζί με την προηγούμενη στο πρωτάθλημα και την επιτυχία στο Κύπελλο απέναντι σε ομάδα ανώτερης κατηγορίας, προσφέρει κάτι εξίσου σημαντικό με τους βαθμούς: ηρεμία. Δίνει στη διοίκηση τη δυνατότητα να ολοκληρώσει όσα έμειναν πίσω, στον προπονητή την ευκαιρία να δουλέψει και στους ποδοσφαιριστές τον χώρο που χρειάζονται για να γίνουν πραγματική ομάδα.
Γιατί ο δρόμος παραμένει μακρύς. Και δεν χρειάζεται ούτε ενθουσιασμός για τρία καλά αποτελέσματα ούτε καταστροφολογία για ένα στραβό αποτέλεσμα. Το πρωτάθλημα δεν κρίνεται τον Σεπτέμβριο. Κρίνεται, όμως, ο τρόπος με τον οποίο μια ομάδα θα σταθεί όταν τα πράγματα δυσκολέψουν.
Και η ΑΕΛ, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, δείχνει να κερδίζει κάτι πολύτιμο: πίστωση.
Πίστωση για να δουλέψει. Για να διορθώσει. Για να δέσει. Για να αποδείξει ότι οι αλλαγές του καλοκαιριού δεν ήταν απλώς μια αναγκαστική επανεκκίνηση, αλλά η αρχή μιας πραγματικής προσπάθειας.
Γιατί οι εύκολες ημέρες, κάποια στιγμή – αργά ή γρήγορα- , τελειώνουν.
Και τότε δεν θα μετρήσει πόσο εντυπωσιακά ξεκίνησε αυτή η ΑΕΛ. Θα μετρήσει αν, όταν έρθουν τα δύσκολα, θα έχει γίνει αυτό που σήμερα προσπαθεί να γίνει: ομάδα.
Νίκος Ι. Ασπρούδης
