Ένα ακόμη χτύπημα δέχτηκε σήμερα η ΑΕΛ και μάλιστα από τα ίδια της τα χέρια…
Γενέθλια ημέρα για την ΑΕΛ, που ναι μεν σκιάστηκε από έναν υποβιβασμό, αλλά δεν μπορεί αυτή η εξέλιξη να κόψει τον «ομφάλιο λώρο» με την ιστορία της.
«Όποιος ξεχνά την ιστορία δεν έχει μέλλον» λέει ένα φιλοσοφικό ρητό και η ιστορία δεν είναι μόνο γνώση. Είναι συνείδηση, είναι συλλογική και ατομική αυτογνωσία, είναι αξία που περιέχει πρότυπα και διδακτικές εμπειρίες, θετικές και αρνητικές, οι οποίες προσφέρονται για τη βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας μιας κοινωνίας, μίας ομάδας.
Κάποιοι λοιπόν μάλλον είχαν άλλες σπουδαιότερες δουλειές (ή κάποια ραντεβού σε ξενοδοχεία της πόλης) και δεν έδωσαν ποτέ την εντολή για να ανεβεί ένα κειμενάκι, ένα post τέλος πάντων, που να αναφέρεται σ’ εκείνη την Κυριακή της 17ης Μαΐου, 62 χρόνια πριν…
Και όλοι ξέρουμε ποιοι είναι… Από άκομψο ως απαράδεκτο, που κατέδειξε ότι ουδέποτε ένιωσαν τη… φάση.
