Ο Τζιανλούκα Φέστα δεν βρέθηκε στη συνέντευξη Τύπου μετά το 1-1 της ΑΕΛ με τον Αστέρα Τρίπολης, λόγω της αποβολής του στις Σέρρες, με τον συνεργάτη του, Ανδρέα Λαυδαριά, να εκπροσωπεί το τεχνικό επιτελείο. Και κάπου εκεί ήρθε ίσως η πιο χαρακτηριστική παραδοχή των τελευταίων εβδομάδων.
Γιατί χρειάστηκε να φτάσει η ΑΕΛ μία ανάσα από τον γκρεμό για να ακούσουμε μετά το τρίτο παιχνίδι της νέας τεχνικής ηγεσίας ότι «σίγουρα θα έχουμε πιο επιθετικό τρόπο» και ότι «θα πρέπει να διαφοροποιηθούμε για να κερδίσουμε».
Μπα… ξυπνήσατε;
Γιατί μέχρι τώρα τι ακριβώς βλέπαμε;
Μια ομάδα που και στα τρία παιχνίδια μπήκε στο γήπεδο περισσότερο με τη λογική του «να μη χάσουμε» παρά του «να πάμε να το πάρουμε». Μια ομάδα που αντί να επιβάλει την ανάγκη της, περίμενε πρώτα να δεχθεί το χτύπημα για να αντιδράσει. Και το πιο τραγικό; Το πλήρωσε ακριβώς με αυτό που προσπαθούσε να αποφύγει.
Στις Σέρρες μπήκε φοβικά και κάηκε στο τέλος. Με τον Αστέρα μπήκε ξανά διστακτικά, ξανά χωρίς ένταση, ξανά σαν ομάδα που προσπαθεί πρώτα να κρατήσει ισορροπία αντί να επιβάλει κατάσταση. Και πάλι χρειάστηκε να φάει γκολ για να θυμηθεί ότι θέλει νίκη.
Και τώρα ακούμε ότι «θα γίνουμε πιο επιθετικοί».
Τώρα;
Τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος;
Όταν η ομάδα βρίσκεται μέσα στη ζώνη του υποβιβασμού και κάθε λεπτό εδώ και εβδομάδες φωνάζει ότι η ΑΕΛ δεν σώζεται με διαχείριση φόβου αλλά μόνο με ποδόσφαιρο επιβίωσης;
Ο ίδιος ο Ανδρέας Λαυδαριάς παραδέχθηκε ουσιαστικά ότι το αρχικό πλάνο απέτυχε:
«Δεν ξεκινήσαμε καθόλου καλά το παιχνίδι. Μετά αλλάζοντας το σχηματισμό μας, πιστεύω ότι φέραμε την ομάδα στα ίσα».
Ενώ λίγο αργότερα εξήγησε πως η επιλογή της τριάδας στην άμυνα βασίστηκε στην ανάλυση του αντιπάλου:
«Βλέποντας κάποια βίντεο από τον αντίπαλο, θεωρήσαμε ότι με αυτόν τον σχηματισμό θα ήμασταν πιο καλά μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Και πολύ σύντομα το αλλάξαμε, γιατί είδαμε ότι δεν έπαιρνε».
Μόνο που η ΑΕΛ δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να χρειάζεται ένα ημίχρονο για να καταλάβει τι «δεν έπαιρνε».
Και το αποκορύφωμα ήρθε όταν ρωτήθηκε αν από εδώ και πέρα η ομάδα θα παίξει πιο επιθετικά:
«Πιστεύω ναι. Δεν θα το έλεγα ρίσκο. Θα το έλεγα με τη λογική ότι για να κερδίσουμε θα πρέπει να διαφοροποιησουμε, να γίνουμε πιο επιθετικοί, να προσπαθήσουμε να σκοράρουμε».
Τώρα λοιπόν «θα πάρει ρίσκο» η ΑΕΛ;
Τώρα δεν υπάρχει ρίσκο.
Τώρα υπάρχει μόνο επιβίωση.
Και η πραγματικότητα είναι σκληρή: η ΑΕΛ εδώ και εβδομάδες παίζει σαν ομάδα που φοβάται να χάσει περισσότερο απ’ όσο θέλει να σωθεί. Και στο ποδόσφαιρο, ειδικά όταν καις το τελευταίο σου χαρτί, αυτή είναι συνήθως η πιο γρήγορη διαδρομή προς την καταστροφή.
