Το ημερολόγιο έδειχνε την 31η Ιανουαρίου, όταν η ΑΕΛ κέρδιζε στο Πανθεσσαλικό με 2-0 τον ΝΠΣ Βόλος και πετύχαινε την τρίτη συνεχόμενη νίκη της, σκορπώντας ενθουσιασμό που άγγιζε ίσως και το… παράλογο, αλλά είχε και κάποιο υπόβαθρο αυτό το «παράλογο».
Από τότε έχουν περάσει περισσότερες από 40 ημέρες οι «βυσσινί» έχουν δώσει έξι ματς, τα τρία στ6ην έδρα τους και δεν κατάφεραν να πανηγυρίσουν μία νίκη που θα μπορούσε να τους… αλλάξει level. Έξι ματς, τρεις μόλις βαθμοί και ο ενθουσιασμός δίνει τη θέση του στον προβληματισμό και μάλιστα έντονο.
Μία μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την ΑΕΛ σήμερα, παρουσία χιλιάδων φιλάθλων, που δεν ξέρουμε πόσο μπορεί να επηρεάσει το μέλλον της. Εκεί που θα μπορούσε να είχε διαμορφώσει μία καλή διαφορά, παρέμεινε στους 21 βαθμούς και είδε και τον Πανσερραϊκό να μειώνει τη διαφορά στους έξι βαθμούς, κάνοντας «ροντέο» τα play outs.
Μία ΑΕΛ που σήμερα ναι μεν ξεκίνησε εντυπωσιακά, είχε ίσως το πιο δημιουργικό πρώτο της 15λεπτο αλλά η ατυχία της, ή η αδυναμία της στην τελική προσπάθεια της στέρησε τη δυνατότητα να δημιουργήσει ακόμη κι ένα σκορ ασφαλείας.
Και όταν από το… πουθενά εστία της παραβιάστηκε, έγιναν όλα τα «στραβά κι ανάποδα», έχασε τον προσανατολισμό της και την ενέργειά της και ακόμη και όταν έφτασε στην ισοφάριση έδειξαν να μένουν από δυνάμεις βασικά της στελέχη και ουσιαστικά ένα ολόκληρο ημίωρο πέρασε χωρίς ένα «αχ» στην εξέδρα.
Δυστυχώς, αυτό που είχαμε επισημάνει αμέσως μετά το παιχνίδι με την ΑΕΚ έκανε την εμφάνισή του, όχι τόσο στην απόδοση, αλλά στην καθαρότητα του μυαλού στις κρίσιμες στιγμές. Διορθώνετε αυτό; Μόνο ο Παντελίδης με τους παίκτες του το ξέρουν.
