Η εμφατική εκτός έδρας νίκη της ΑΕΛ με 0-3 επί του Πανθρακικού στην Κομοτηνή έδωσε νέα τροφή στη συζήτηση που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα στη Λάρισα γύρω από την αγωνιστική εικόνα των “βυσσινί”.
Δεν είναι λίγοι οι φίλαθλοι που υποστηρίζουν ότι «η ΑΕΛ παίζει αυτή τη στιγμή την καλύτερη μπάλα στην κατηγορία», εκφράζοντας την ικανοποίησή τους για την εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του Σωκράτη Οφρυδόπουλου.
Βέβαια, η ποιότητα του ποδοσφαίρου δεν αποτυπώνεται αποκλειστικά σε αριθμούς. Άλλωστε, υπάρχει και η γνωστή επιφύλαξη απέναντι στις στατιστικές, που πολλές φορές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και για να στηρίξουν αντικρουόμενα συμπεράσματα.
Ωστόσο, οι αριθμοί αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο για να εξετάσουμε την επιθετική παρουσία μιας ομάδας και να διαπιστώσουμε κατά πόσο η εικόνα που σχηματίζεται στις εξέδρες επιβεβαιώνεται και από τα στατιστικά δεδομένα.
Με αφορμή λοιπόν τη νίκη στην Κομοτηνή, αλλά και τα πρώτα φετινά γκολ στο πρωτάθλημα των Μιχάλη Γαργάλα και Νικόλαου Νίτσου, επιχειρούμε μια διαφορετική ανάγνωση της πορείας της ΑΕΛ μετά τη συμπλήρωση δέκα αγωνιστικών.
Πόσο συχνά απειλούν οι “βυσσινί”; Πόσες από τις προσπάθειές τους βρίσκουν εστία; Πόσο αποτελεσματικοί είναι στην τελική προσπάθεια; Και πώς συγκρίνονται με τις υπόλοιπες ομάδες της Super League 2;
Οι απαντήσεις παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Πρώτη σε ολόκληρο το πρωτάθλημα στις τελικές προσπάθειες
Η ΑΕΛ βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής στατιστικής κατηγορίας, έχοντας καταγράψει 133 τελικές προσπάθειες σε δέκα αγώνες, δηλαδή 13,30 ανά παιχνίδι.
Πίσω της ακολουθεί η Μαρκό με 127 τελικές και μέσο όρο 12,70, ενώ τρίτη είναι η Ελλάς Σύρου με 122 και 12,20 αντίστοιχα. Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν ο Πανθρακικός με 115 τελικές (11,50 ανά αγώνα) και η Athens Kallithea με 114 (11,40).
Πρόκειται για ένα στοιχείο που αποτυπώνει τη συχνότητα με την οποία η ομάδα του Σωκράτη Οφρυδόπουλου ολοκληρώνει τις επιθετικές της ενέργειες, καθώς καμία άλλη ομάδα της κατηγορίας δεν καταγράφει περισσότερες τελικές προσπάθειες ανά παιχνίδι.
Μάλιστα, οι 133 τελικές σημαίνουν ότι η ΑΕΛ επιχειρεί κατά μέσο όρο μία τελική κάθε 6,8 λεπτά αγωνιστικού χρόνου, χωρίς να υπολογίζονται οι καθυστερήσεις.
Δεύτερη στις τελικές στην εστία
Η εικόνα διαφοροποιείται ελαφρώς όταν εξετάσουμε πόσες από αυτές τις προσπάθειες καταλήγουν εντός εστίας.
Η ΑΕΛ έχει καταγράψει 50 τελικές στην εστία, δηλαδή ακριβώς πέντε ανά αγώνα, επίδοση που τη φέρνει στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.
Στην κορυφή βρίσκεται η Μαρκό με 53 τελικές στην εστία και μέσο όρο 5,30, ενώ ακολουθούν η Νίκη Βόλου με 4,67 ανά αγώνα, ο Πανιώνιος με 4,60 και η Ελλάς Σύρου με 4,50.
Από τις 133 συνολικές τελικές της ΑΕΛ, οι 50 έχουν βρει εστία, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 37,6% των προσπαθειών της.
Η Μαρκό παρουσιάζει αντίστοιχο ποσοστό 41,7%, ενώ η Ελλάς Σύρου βρίσκεται στο 36,9%.
Συνεπώς, η ΑΕΛ δεν είναι μόνο η ομάδα που επιχειρεί τις περισσότερες τελικές, αλλά και μία από εκείνες που καταφέρνουν συχνότερα να υποχρεώνουν τους αντίπαλους τερματοφύλακες να βρίσκονται σε ετοιμότητα.
Τρίτη στα γκολ, με 15 σε δέκα αγώνες
Παρά την πρωτιά στις συνολικές τελικές και τη δεύτερη θέση στις προσπάθειες εντός εστίας, η ΑΕΛ βρίσκεται στην τρίτη θέση του πίνακα των γκολ.
Οι “βυσσινί” έχουν σημειώσει 15 τέρματα σε δέκα αναμετρήσεις, με μέσο όρο 1,50 γκολ ανά παιχνίδι.
Πρώτη στη σχετική κατάταξη είναι η Μαρκό με 19 γκολ (1,90 ανά αγώνα), ενώ δεύτερη βρίσκεται η Ελλάς Σύρου με 16 (1,60). Ακολουθούν η ΑΕΛ με 15, ο Πανσερραϊκός με 14 και οι Ολυμπιακός Β’ και Πανιώνιος με 13.
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και το μεγαλύτερο στατιστικό ενδιαφέρον.
Η ΑΕΛ παράγει περισσότερες τελικές προσπάθειες από τη Μαρκό και την Ελλάς Σύρου, ωστόσο έχει σημειώσει λιγότερα γκολ και από τις δύο.
Η αποτελεσματικότητα αποκαλύπτει τη διαφορά
Για να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία η σύγκριση, πρέπει να εξετάσουμε τη σχέση των γκολ με τον συνολικό αριθμό των τελικών προσπαθειών.
Η ΑΕΛ έχει πετύχει 15 γκολ σε 133 τελικές, παρουσιάζοντας ποσοστό μετατροπής 11,28%. Με απλά λόγια, χρειάζεται κατά μέσο όρο 8,87 τελικές προσπάθειες για να σημειώσει ένα γκολ.
Αντίθετα, η Μαρκό έχει σημειώσει 19 γκολ σε 127 τελικές, με αποτελεσματικότητα 14,96%, κάτι που μεταφράζεται σε ένα γκολ ανά 6,68 προσπάθειες.
Η Ελλάς Σύρου, με 16 γκολ σε 122 τελικές, παρουσιάζει ποσοστό 13,11%, δηλαδή ένα γκολ ανά 7,63 προσπάθειες.
Αντίστοιχα, ο Πανσερραϊκός έχει 14 γκολ σε 110 τελικές (12,73%) και ο Πανιώνιος 13 γκολ σε 101 προσπάθειες (12,87%).
Η διαφορά γίνεται εμφανής και όταν περιορίσουμε την ανάλυση αποκλειστικά στις τελικές που βρίσκουν εστία.
Από τις 50 τελικές στην εστία της ΑΕΛ έχουν προκύψει 15 γκολ, αναλογία 30%. Η Μαρκό έχει 19 γκολ σε 53 τέτοιες προσπάθειες (35,8%), ενώ η Ελλάς Σύρου 16 γκολ σε 45 (35,6%).
Τα συγκεκριμένα ποσοστά δεν αποτυπώνουν την ποιότητα ή τον βαθμό δυσκολίας κάθε ευκαιρίας, ούτε αποτελούν δείκτη αναμενόμενων γκολ (xG). Δείχνουν, ωστόσο, ότι η ΑΕΛ, παρά τον μεγαλύτερο όγκο επιθετικών προσπαθειών, παρουσιάζει χαμηλότερη αποτελεσματικότητα από τις δύο ομάδες που προηγούνται στον πίνακα των σκόρερ.
Εννέα διαφορετικοί σκόρερ για τα 15 γκολ
Πέρα από τις ομαδικές επιδόσεις, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή των τερμάτων στους ποδοσφαιριστές της ΑΕΛ.
Η νίκη στην Κομοτηνή πρόσθεσε δύο ακόμη ονόματα στον πίνακα των σκόρερ, καθώς ο Μιχάλης Γαργάλας και ο Νικόλαος Νίτσος πέτυχαν τα πρώτα τους γκολ στο φετινό πρωτάθλημα.
Πλέον, εννέα διαφορετικοί ποδοσφαιριστές έχουν σκοράρει τα 15 γκολ της ΑΕΛ.
Πρώτος σκόρερ παραμένει ο Αργύρης Καμπετσής με πέντε τέρματα, ενώ από δύο έχουν σημειώσει ο Βαγγέλης Νοικοκυράκης και ο Ανδρέας Μακρής.
Από ένα γκολ έχουν οι Μιχάλης Γαργάλας, Μιχάλης Μπούσης, Χρήστος Αλμπάνης, Νταμιάν Σίλβα, Αθανάσιος Νταμπίζας και Νικόλαος Νίτσος.
Το γεγονός ότι εννέα ποδοσφαιριστές έχουν ήδη βρει δίχτυα αποτελεί ένα ακόμη χαρακτηριστικό της επιθετικής παρουσίας των “βυσσινί”, καθώς το σκοράρισμα δεν περιορίζεται σε έναν ή δύο παίκτες.
Τελικά, τι λένε οι αριθμοί για την ΑΕΛ;
Επιστρέφοντας στην αρχική συζήτηση, για το αν η ΑΕΛ παίζει αυτή τη στιγμή το καλύτερο ποδόσφαιρο στην κατηγορία, οι αριθμοί προσφέρουν ορισμένα σαφή δεδομένα, χωρίς απαραίτητα να δίνουν μια απόλυτη απάντηση.
Η ομάδα του Σωκράτη Οφρυδόπουλου είναι πρώτη σε συνολικές τελικές προσπάθειες, δεύτερη στις τελικές στην εστία και τρίτη σε παραγωγικότητα.
Πρόκειται για τρεις στατιστικές κατηγορίες που αποτυπώνουν μια ιδιαίτερα ενεργή επιθετική παρουσία και ενισχύουν την εικόνα μιας ομάδας που καταφέρνει να δημιουργεί συχνά προϋποθέσεις για γκολ.
Την ίδια στιγμή, η σύγκριση με τη Μαρκό και την Ελλάς Σύρου αναδεικνύει ότι υπάρχει περιθώριο βελτίωσης στην αξιοποίηση των ευκαιριών.
Φυσικά, το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο οι τελικές και τα γκολ. Η ανάπτυξη, η κυκλοφορία της μπάλας, η αμυντική λειτουργία, η ένταση, ο έλεγχος του ρυθμού και η συνολική εικόνα μιας ομάδας αποτελούν εξίσου σημαντικά στοιχεία, που δεν μπορούν να αξιολογηθούν αποκλειστικά μέσα από τις συγκεκριμένες στατιστικές κατηγορίες.
Αν όμως περιορίσουμε την ανάλυση στην επιθετική δραστηριότητα, οι αριθμοί επιβεβαιώνουν ότι η ΑΕΛ συγκαταλέγεται στις ομάδες με την εντονότερη επιθετική παρουσία στη φετινή Super League 2.
Και ίσως το σημαντικότερο στοιχείο να είναι ότι, παρά την πρωτιά στις τελικές προσπάθειες, εξακολουθεί να διαθέτει περιθώρια βελτίωσης στην αποτελεσματικότητά της.
Τα στατιστικά, λοιπόν, δεν μπορούν από μόνα τους να ανακηρύξουν την ΑΕΛ ως την ομάδα που παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην κατηγορία. Μπορούν όμως να εξηγήσουν γιατί αυτή η συζήτηση έχει ανοίξει στη Λάρισα.
