Σαφέστατα και κανείς από μας δεν θα ήθελε τούτη η βδομάδα που κουβαλούσε τις θύμησες της 1ης Μάη 1988, ξεκινούσε με τις γλυκιές αναμνήσεις της 5ης Μάη 2007 και έχει στο τέλος της το ματς με τον Αστέρα Τρίπολης για τα play out να εξελιχθεί σε μία εβδομάδα εσωστρέφειας και αποπροσανατολισμού.
Αιτία; Η αποστολή της επιστολής των ΠΑΕ ΑΕΛ, Ερασιτεχνικής ΑΕΛ και ΕΠΣΛ προς τους φορείς της Λάρισας και τους βουλευτές για τη διεξαγωγή μίας σύσκεψης «με αποκλειστικό θέμα: τη διασφάλιση της παραμονής της ιστορικής ΑΕΛ στην κατηγορία της Super League».
Πως διασφαλίζεται η παραμονή της «ιστορικής ΑΕΛ» στην Super League είναι ασφαλώς το αρχικό ερώτημα και η απάντηση πολύ απλή, με την αγωνιστική αξία και μόνο. Μία αξία που «χτίζεται» μέσα από ένα ποδοσφαιρικό project από γνώστες της κατάστασης που το στηρίζουν ως και το τέλος και δεν το οδηγούν σε αναταράξεις καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Δυστυχώς απ’ ότι έδειξε η επιστολή αυτή οι υπογράφοντες δεν έχουν και τόσο μεγάλη πίστη στο ποδοσφαιρικό project που έχει δημιουργηθεί και προσπαθούν να ανοίξουν μία άλλη συζήτηση παραμονής, δια μέσω μίας πιθανής αναδιάρθρωσης.
Και έρχονται σχεδόν δύο ημέρες μετά, δύο Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τούτης της πόλης, το μεν ένα (η «Ελευθερία») να «ζωγραφίσει» την επιστολή, το δε δεύτερο (το larissaction.gr) να αποκαλύψει την επιστολή, για να σταματήσει να αναρωτιέται ο φίλαθλος κόσμος αν ισχύουν οι διαρροές ή αν είναι «δημοσιογραφικό παιχνιδάκι».
Κι αυτή η κίνηση μπαίνει σήμερα στο… μικροσκόπιο της κριτικής με τους αποκαλύπτοντες να δέχονται πυρά γιατί απλά έκαναν τη δουλειά τους, γιατί αυτό πρέπει να κάνει ένας δημοσιογράφος, να αναζητά την αλήθεια, και προσέξτε όχι από τους υπογράφοντες την επιστολή, όχι από τους παραλήπτες της επιστολής, αλλά από ανθρώπους του ιδίου χώρου, μη απαντώντας ουσιαστικά στο ερώτημα ‘φταίει αυτός που αποκαλύπτει εν τέλει ή αυτός που πράττει;” .
Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι λοιπόν… (τα υπόλοιπα από Δευτέρα και μετά τον «τελικό των τελικών»).
Νίκος Ασπρούδης-Μιχάλης Μπατζιόλας
