Μας έλειψε είναι η αλήθεια… Μας έλειψε η μυρωδιά ενός «μεγάλου παιχνιδιού» από αυτά που πάντα θα εξιτάρουν όλες τις αισθήσεις και θα κορυφώνουν την προσμονή όσο η ώρα του εναρκτήριου λακτίσματος θα πλησιάζει.
Ναι, για την ΑΕΛ (και χωρίς να υπάρχει κανένα ίχνος μείωσης των υπολοίπων ομάδων) τα ματς ντέρμπι είναι αυτά με τις ομάδες του τέως ΠΟΚ και τους τρεις της Θεσσαλονίκης. Είναι αυτά τα παιχνίδια που έχουν γράψει τις δικές τους ξεχωριστές ιστορίες, που έχουν «μεταφέρει» χιλιάδες Λαρισαίων σε γήπεδα άλλων πόλεων όταν η ΑΕΛ ήταν τιμωρημένη ή όταν επρόκειτο για ματς-τελικούς. Και στο τέλος της… ημέρας είναι από εκείνα τα παιχνίδια που μένουν χαραγμένα και μνημονεύονται, δημιουργώντας τους δικούς τους μύθους.
Και μετά από τέσσερα χρόνια φτάνει η στιγμή… Το νιώθεις στον αέρα της πόλης, το «μυρίζεις» στις αναρτήσεις στα social media ή στις τοποθετήσεις στις ραδιοφωνικές εκπομπές… Όποια και αν είναι η αγωνιστική κατάσταση της ΑΕΛ ή και των αντιπάλων της έχει παγιωθεί ενόψει τέτοιων παιχνιδιών μία διαφορετική ατμόσφαιρα.
Είμαι βέβαιος ότι θα βρεθούνε κάποιοι να μιλήσουν για «όψιμο ξεσηκωμό», γιατί έτσι έχουν μάθει, αγνοώντας ότι αναφερόμαστε σε «μονομαχίες» ανάμεσα σε ομάδες που κουβαλάνε τίτλους στην πλάτη τους, και κυρίως τίτλους «καθαρούς» και ποτισμένους με μπόλικο ιδρώτα και αίμα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της ΑΕΛ.
Και αυτή τη διαφορετικότητα της αυριανής αναμέτρησης καλούνται ο Γιώργος Πετράκης και οι παίκτες του όχι απλά να την καταλάβουν, αλλά να την κάνουν κτήμα τους. Να «μπολιαστούν» από την πίστη και την προσμονή που επικρατεί στον… περιβάλλοντα χώρο και να καταθέσουν εκτός από τις ποδοσφαιρικές τους ικανότητες και το «είναι» τους.
Ναι, το «τρίποντο» είναι αυτοσκοπός (απόλυτα λογικό όταν ακόμη δεν έχει πανηγυρίσει νίκη), αλλά μεγαλύτερο κέρδος είναι να αισθανθείς κάτι από τη διαφορετικότητα τούτης της ομάδας και με αυτό να πορευτείς.
Νίκος Ι. Ασπρούδης
