Πριν από κάθε αγώνα της ΑΕΛ ελπίζεις… Ελπίζεις ότι κάποια στιγμή θα έρθει αυτή η πολυπόθητη νίκη και ελπίζεις επίσης ότι όταν έρθει θα μπορέσει να… αναστήσει όλο τον «βυσσινί» οργανισμό που δείχνει να βρίσκεται σε λήθαργο διαρκείας.
Και πάντα αυτή η ελπίδα παίρνει αναβολή ως τις παραμονές του επόμενου αγώνα, όπου θεριεύει εκ νέου και γεμίζει τα πνευμόνια των φιλάθλων, γιατί τα πνευμόνια του οργανισμού δείχνουν να θέλουν ένα πολύ ισχυρό ηλεκτροσόκ για να μπορέσουν να… γεμίσουν με ελπίδα και πάθος.
17 επίσημα παιχνίδια έχει δώσει ως τώρα η ΑΕΛ, 12 πρωταθλήματος και 5 Κυπέλλου και έχει μόλις 2 νίκες (!!!). Ναι φαίνεται απίστευτο αλλά είναι αληθινό, 0.085% το ποσοστό της και αυτό από μόνο του δεν σε κάνει απλά να προβληματίζεσαι αλλά να ψάχνεις από κάπου να πιαστείς για να συνεχίσεις να ελπίζεις.
Πως λοιπόν έγινε το αδιανόητο; Πως κατάφερες – γιατί περί κατορθώματος πρόκειται – την περσινή αήττητη ομάδα να την κάνεις «επαίτη» μίας νίκης που ίσως να σημάνει την έναρξη μίας πιθανής αντεπίθεσης. Πως κατάφερες από αρχές του Νοέμβρη να θέσεις εκτός «μάχης» παίκτες με τις «περισπούδαστες» δηλώσεις σου περί αλλαγών τον Γενάρη; (τα λέγαμε και τότε, αλλά…).
Χρειάζεται όντως πολύς κόπος για να αλλάξει η πραγματικότητα, όσο και αν υπάρχουν ορισμένοι που υποστηρίζουν ότι άλλη η περσινή κατηγορία και άλλη η φετινή, με τους οποίους δεν θα διαφωνήσω αλλά θα αναρωτηθώ μόνο η κατηγορία άλλαξε; Τα υπόλοιπα μεγέθη έμειναν τα ίδια;
Η «μεταμόρφωση» της αήττητης ομάδας σε αυτό που βλέπουμε φέτος μόνο μία εξήγηση μπορεί να έχει, ότι όσα πράγματα έγιναν από εκείνη τη στιγμή που ξεκίνησε ο προγραμματισμός της τρέχουσας περιόδου ως και σήμερα ήταν όλα ΛΑΘΟΣ… Και λάθος σε τέτοιο βαθμό που δεν μπόρεσες να κερδίσεις ούτε τη Μαρκό της Super League 2!!!
Και τώρα τι; Αυτό είχα ρωτήσει τον κ. Μαλεζά μετά το ματς με τον ΟΦΗ, χωρίς να λάβω πειστική απάντηση και παραμένει το ερώτημα που μάλλον χρειάζεται να μεταφερθεί και στα πιο ψηλά κλιμάκια. Τι χρειάζεται η ΑΕΛ μπαίνοντας στον τελευταίο μήνα του 2025;
Μα μεταγραφές θα πει ο καθένας και θα έχει απόλυτο δίκαιο. Γιατί αυτή είναι η απλή ανάγνωση της κατάστασης… Η βαθύτερη ανάγνωση οδηγεί – με δρόμο που μοιάζει μονόδρομος – στην επιλογή ενός προσώπου που θα γνωρίζει άριστα το ποδόσφαιρο, θα έχει τεράστια «ατζέντα» και δεν θα περιμένει τους ατζέντηδες να προτείνουν παίκτες, για να μπορέσει να βάλει μία σειρά σ’ έναν οργανισμό που δείχνει να βαδίζει με έλλειψη πυξίδας.
Νίκος Ι. Ασπρούδης
