Αυτό που είδαμε στις Σέρρες δεν ήταν απλώς ένα τρίποντο. Ήταν μια επιτέλους κανονική εμφάνιση από μια ομάδα που έδειξε να έχει καταλάβει ποια είναι, τι θέλει και πώς θα το πετύχει. Η ΑΕΛ νίκησε 0-2 τον Πανσερραϊκό, κράτησε για πρώτη φορά φέτος το μηδέν στην άμυνα και –ίσως το πιο σημαντικό– έδειξε χαρακτήρα.
Δεν χρειάζονται φανφάρες ούτε μεγάλα λόγια. Καμία ομάδα δεν σώθηκε Οκτώβρη μήνα, ούτε έγινε «ομάδα της χρονιάς» με ένα διπλό. Όμως η ΑΕΛ έδειξε κάτι που έλειπε: συνοχή, καθαρό μυαλό και μια αγωνιστική σοβαρότητα που εμπνέει εμπιστοσύνη. Για πρώτη φορά φέτος, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, φάνηκε να ξέρει ακριβώς τι θέλει μέσα στο γήπεδο.
Η άμυνα, που μέχρι σήμερα ήταν το πιο αδύναμο σημείο, έδειξε σπουδαία ανταπόκριση. Όλοι λειτούργησαν σαν μονάδα, οι γραμμές κοντά, οι επιστροφές έγκαιρες, τα μαρκαρίσματα με αποφασιστικότητα. Το «μηδέν» πίσω ήταν η φυσική επιβράβευση μιας δουλειάς που άρχισε να φαίνεται.
Και πάνω απ’ όλα, αυτή η νίκη είχε ψυχή. Είχε τον κόσμο της ΑΕΛ, που ήταν εκεί – πάνω από 1.200 Λαρισαίοι στις Σέρρες, μια εικόνα που σπανίζει για εκτός έδρας παιχνίδι. Και έφυγαν γεμάτοι, όχι από ευφορία, αλλά από ικανοποίηση. Γιατί είδαν μια ομάδα που πάλεψε, που σεβάστηκε τη φανέλα και τον κόπο τους.
Δεν έγινε κανένα μεγάλο βήμα. Όμως έγινε ένα πραγματικό βήμα. Ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, στην προσπάθεια για την παραμονή και τη σταθερότητα. Το ζητούμενο τώρα είναι η συνέχεια. Το επόμενο ματς με τον Λεβαδειακό είναι πολύ πιο σημαντικό απ’ όσο δείχνει στο χαρτί, και εκεί θα φανεί αν αυτή η εμφάνιση ήταν ένα «φλας» ή η αρχή μιας πορείας με συνέπεια.
Υπάρχει βέβαια και το μεσοβδόμαδο παιχνίδι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, αλλά η αλήθεια είναι πως όλοι ξέρουν ποιο είναι το πραγματικό στοίχημα: το πρωτάθλημα. Οι νίκες σαν αυτή στις Σέρρες δεν είναι πανηγυρισμοί για τίτλους. Είναι μικρές νίκες αξιοπρέπειας και πίστης. Και αυτό, μετά απ’ όσα έχουμε ζήσει, αξίζει πολλά.
Υ.Γ. Συγχαρητήρια στον αρχηγό Θανάση Παπαγεωργίου, που δεν ξέχασε τον Χούχο. Ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, το έκανε το Σάββατο, αφιερώνοντας τη νίκη στη μνήμη του. Σίγουρα, από εκεί ψηλά, μαζί με τους υπόλοιπους του «κλαμπ του παραδείσου», θα έχουν στήσει το δικό τους πανηγύρι.
Μιχάλης Μπατζιόλας
