Η συζήτηση για την κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων επέστρεψε δυναμικά στη Super League, με την πρώτη τηλεδιάσκεψη της ομάδας εργασίας που συγκρότησε η διοργανώτρια να βάζει στο τραπέζι ένα διαφορετικό μοντέλο κατανομής των εσόδων, με βασικό στόχο την οικονομική ενίσχυση των μικρομεσαίων ΠΑΕ.
Η πρωτοβουλία που έχει προωθήσει ο πρόεδρος της Super League, Γιάννης Αλαφούζος, βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο, ωστόσο από την πρώτη συζήτηση έγιναν εμφανείς οι διαφορετικές προσεγγίσεις. Στο επίκεντρο βρίσκεται κυρίως ο τρόπος με τον οποίο θα μοιράζονται τα χρήματα, η βαρύτητα που θα έχει η εμπορικότητα κάθε συλλόγου και το κατά πόσο μπορεί να δημιουργηθεί ένα σύστημα που θα περιορίσει την οικονομική απόσταση ανάμεσα στις ισχυρότερες και τις μικρομεσαίες ΠΑΕ.
Η πλευρά του Ολυμπιακού θεωρεί ότι η εμπορικότητα δεν μπορεί να απουσιάζει από τα κριτήρια κατανομής, ενώ ο Γιάννης Αλαφούζος εξέφρασε διαφορετική προσέγγιση, υποστηρίζοντας ότι εάν δοθεί μεγάλη βαρύτητα στην εμπορικότητα και τη βαθμολογική κατάταξη, περιορίζεται η δυνατότητα ουσιαστικής ενίσχυσης των μικρότερων ομάδων.
Παράλληλα, στο τραπέζι έχει ήδη μπει ακόμη και το ενδεχόμενο να μη χρειαστεί καθολική συμφωνία. Εφόσον δεν καταστεί δυνατό να βρεθεί κοινός τόπος μεταξύ όλων των ΠΑΕ, εξετάζεται η δημιουργία ενός ενιαίου «κουμπαρά» από τις ομάδες που θα επιλέξουν να συμμετάσχουν.
Το προηγούμενο του 2009 και ο Κώστας Πηλαδάκης
Η συγκεκριμένη συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ΑΕΛ, καθώς γυρίζει το ελληνικό ποδόσφαιρο 17 χρόνια πίσω, σε μία περίοδο κατά την οποία πρόεδρος της Super League ήταν ο τότε ιδιοκτήτης της ΑΕΛ, Κώστας Πηλαδάκης.
Τον Απρίλιο του 2009 η Super League είχε καταφέρει να φτάσει σε συμφωνία για την κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Οι 14 από τις 16 ΠΑΕ είχαν ταχθεί υπέρ, με Ολυμπιακό και Ξάνθη να αποτελούν τις δύο ομάδες που δεν συμμετείχαν. Η έλλειψη ομοφωνίας δεν εμπόδισε τις υπόλοιπες ΠΑΕ να προχωρήσουν και η συμφωνία για την τριετία 2009-2012 έγινε τελικά πραγματικότητα.
Ήταν μία από τις σημαντικότερες συμφωνίες της εποχής για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, καθώς ένα τόσο μεγάλο μέρος του πρωταθλήματος διαπραγματευόταν συλλογικά το τηλεοπτικό προϊόν του. Τα δημοσιεύματα εκείνης της περιόδου υπολόγιζαν σε περίπου 141 εκατ. ευρώ τα συνολικά έσοδα της τριετίας για τις 14 ΠΑΕ που συμμετείχαν.
Η σύγκριση με το σήμερα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και το 2009 δεν υπήρξε καθολική συμφωνία, υπήρχαν διαφορετικά οικονομικά και εμπορικά συμφέροντα και τελικά προχώρησαν μαζί οι ομάδες που αποδέχθηκαν το κοινό μοντέλο. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, ένα αντίστοιχο σενάριο βρίσκεται ξανά στο τραπέζι, αυτή τη φορά με βασικό αντικείμενο όχι μόνο την κοινή πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, αλλά και τον τρόπο αναδιανομής των εσόδων ώστε να ενισχυθούν περισσότερο οι οικονομικά ασθενέστερες ΠΑΕ.
Γιατί αφορά και την ΑΕΛ
Οι εξελίξεις αφορούν έμμεσα και την ΑΕΛ, παρά το γεγονός ότι σήμερα αγωνίζεται στη Super League 2. Εφόσον οι «βυσσινί» πετύχουν τον στόχο της ανόδου, το οικονομικό περιβάλλον που θα συναντήσουν στη μεγάλη κατηγορία μπορεί να είναι διαφορετικό από το σημερινό.
Μία συμφωνία κεντρικής διαχείρισης που θα αυξάνει τη συνολική αξία του τηλεοπτικού προϊόντος και ταυτόχρονα θα κατανέμει μεγαλύτερο μέρος των εσόδων στις ομάδες εκτός του Big-4 θα μπορούσε να αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για την ΑΕΛ και γενικότερα για κάθε ομάδα που εισέρχεται στη Super League χωρίς την εμπορική και οικονομική δύναμη των μεγαλύτερων συλλόγων. Το πραγματικό όφελος, βέβαια, θα εξαρτηθεί από το ύψος της συμφωνίας και κυρίως από τα κριτήρια κατανομής που τελικά θα αποφασιστούν.
Η συζήτηση, επομένως, που ξεκίνησε τώρα δεν αφορά μόνο τις ΠΑΕ που βρίσκονται σήμερα στη Super League, αλλά και το οικονομικό μοντέλο του πρωταθλήματος των επόμενων ετών. Και για την ΑΕΛ υπάρχει ένας επιπλέον συμβολισμός: 17 χρόνια μετά τη συμφωνία που προχώρησε επί προεδρίας Κώστα Πηλαδάκη, η κεντρική διαχείριση επιστρέφει στο επίκεντρο, σε μία περίοδο κατά την οποία οι «βυσσινί» επιδιώκουν να επιστρέψουν και οι ίδιοι στη μεγάλη κατηγορία.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
