Η σχέση μιας ΠΑΕ με τα Μέσα Ενημέρωσης δεν αφορά μόνο τους δημοσιογράφους. Αφορά, κατ’ επέκταση, και τη σχέση της ίδιας της ομάδας με τον κόσμο της, αφού ένα σημαντικό μέρος της καθημερινής επαφής του φιλάθλου με την ΑΕΛ περνά μέσα από το ρεπορτάζ, τις συνεντεύξεις, τις ερωτήσεις και τις ιστορίες που παράγονται γύρω από αυτήν.
Αφορμή για να επανέλθει αυτή η συζήτηση αποτέλεσε ένα μικρό περιστατικό μετά το παιχνίδι στον Βόλο. Μικρό ως γεγονός, αλλά αρκετά χαρακτηριστικό ως προς τον τρόπο με τον οποίο φαίνεται να έχει επιλεγεί να λειτουργεί η επικοινωνία.
Από τα λαρισινά Μέσα στο γήπεδο βρίσκονταν το LarissAction και το ArenaLarissa. Μετά το τέλος της αναμέτρησης επιχειρήσαμε να πάρουμε ορισμένες σύντομες δηλώσεις από ποδοσφαιριστές της ΑΕΛ και τότε έγινε γνωστό ότι για να μιλήσει παίκτης απαιτείται προηγούμενη έγκριση από την ΠΑΕ.
Η άδεια ζητήθηκε επιτόπου από τον Ζήση Στυλιανό, ο οποίος βρισκόταν στον χώρο. Η απάντηση ήταν αρνητική και φυσικά έγινε σεβαστή.
Το γεγονός από μόνο του δεν αποτελεί λόγο αντιπαράθεσης. Κάθε ΠΑΕ έχει το δικαίωμα να χαράσσει την επικοινωνιακή της πολιτική και να καθορίζει πότε, πώς και ποιοι ποδοσφαιριστές της μιλούν δημόσια. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο τι προβλέπεται γύρω από αυτή την επιλογή.
Ένα ερώτημα που είχε τεθεί πριν από τον Βόλο
Το ζήτημα του επίσημου διαύλου επικοινωνίας δεν προέκυψε για το LarissAction μετά το συγκεκριμένο περιστατικό. Είχε τεθεί ευθέως στον Ζήση Στυλιανό κατά τη συνέντευξη Τύπου της νέας διοίκησης, όταν ρωτήσαμε ποιο είναι το επίσημο κανάλι επικοινωνίας των δημοσιογράφων με την ομάδα.
Η απάντηση τότε ήταν ότι στο δημοσιογραφικό και επικοινωνιακό κομμάτι συνεχίζεται η συνεργασία με τον Απόστολο Νταϊλιάνη, ενώ είχε διευκρινιστεί ότι δεν επρόκειτο, τουλάχιστον σε εκείνη τη φάση, να ανακοινωθεί ξεχωριστός εκπρόσωπος Τύπου.
Στον Βόλο ο Απόστολος Νταϊλιάνης δεν βρισκόταν στο γήπεδο. Ο λόγος της απουσίας του ούτε μας αφορά ούτε έχει οποιαδήποτε σημασία για τη συγκεκριμένη συζήτηση. Δημιουργείται όμως ένα απολύτως πρακτικό ερώτημα: όταν ο άνθρωπος που έχει υποδειχθεί ως δίαυλος επικοινωνίας δεν είναι παρών, σε ποιον πρέπει να απευθυνθεί ένα Μέσο;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση κάναμε το αυτονόητο. Από τη στιγμή που ενημερωθήκαμε ότι απαιτείται άδεια, τη ζητήσαμε από διοικητικό στέλεχος της ΠΑΕ που βρισκόταν μπροστά μας. Δεν δόθηκε και το θέμα έληξε εκεί.
Αυτό όμως δείχνει ακριβώς γιατί χρειάζονται σαφείς κανόνες και μία διαδικασία γνωστή σε όλους. Αν για μία δήλωση ή μία συνέντευξη απαιτείται έγκριση, πρέπει να είναι εξίσου ξεκάθαρο ποιος τη δίνει, από ποιον τη ζητά ένας δημοσιογράφος και τι συμβαίνει όταν το πρόσωπο που έχει οριστεί για την επικοινωνία δεν βρίσκεται παρόν.
Στην ίδια συνέντευξη Τύπου ο Ζήσης Στυλιανός είχε δηλώσει ότι η κριτική των Μέσων είναι καλοδεχούμενη, όταν γίνεται με βάση τα δεδομένα, και είχε ζητήσει να λειτουργεί ως εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει και τη διοίκηση να γίνει καλύτερη, όχι ως αφορμή αντιπαράθεσης.
Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το συγκεκριμένο κείμενο.
Είχε επίσης ξεκαθαρίσει ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι Σωτήρης Κυργιάκος και Μάκης Μπελεβώνης πρόκειται να βρίσκονται καθημερινά σε ραδιόφωνα και τηλεοπτικά μέσα απαντώντας σε κάθε θέμα. Μία απολύτως λογική επιλογή, η οποία όμως κάνει ακόμη πιο αναγκαία την ύπαρξη ενός σταθερού και λειτουργικού διαύλου επικοινωνίας.
Άλλο τα social media, άλλο το ρεπορτάζ
Η νέα διοίκηση έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην εικόνα της ΠΑΕ, στα social media και γενικότερα στον τρόπο με τον οποίο η ομάδα παρουσιάζεται μέσα από τα δικά της κανάλια. Και αυτό αποτελεί πλέον αυτονόητο κομμάτι της λειτουργίας ενός σύγχρονου ποδοσφαιρικού οργανισμού.
Υπάρχει όμως μία ουσιαστική διαφορά: η επίσημη επικοινωνία μιας ΠΑΕ δεν είναι το ίδιο πράγμα με το ανεξάρτητο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ.
Μία φωτογραφία, ένα βίντεο ή μία ανάρτηση στα social media μεταφέρουν την εικόνα που επιλέγει να παρουσιάσει ο ίδιος ο οργανισμός. Δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ερώτηση, τη συνέντευξη, την ανθρώπινη ιστορία ενός ποδοσφαιριστή ή την πληροφορία που γεννιέται από την καθημερινή παρουσία ενός δημοσιογράφου κοντά στην ομάδα.
Τα ανεξάρτητα Μέσα δεν είναι τμήμα marketing της ΠΑΕ ΑΕΛ και δεν βρίσκονται εκεί για να αναπαράγουν απλώς όσα εκείνη επιλέγει να δημοσιοποιήσει. Ο ρόλος τους είναι να κάνουν ρεπορτάζ, να ρωτούν, να ενημερώνουν και, όταν χρειάζεται, να ασκούν κριτική.
Παράλληλα όμως, μέσα από αυτή τη δουλειά κρατούν καθημερινά την ομάδα μέσα στη συζήτηση. Ο κόσμος γνωρίζει καλύτερα τους ποδοσφαιριστές, μαθαίνει τις ιστορίες τους, ενημερώνεται για όσα συμβαίνουν και διατηρεί ενεργό το ενδιαφέρον του από τον έναν αγώνα μέχρι τον επόμενο.
Γι’ αυτό η σχέση μιας ΠΑΕ με τα Μέσα δεν τελειώνει στους δημοσιογράφους. Επηρεάζει και τη σχέση της ίδιας της ομάδας με τον κόσμο της.
Όσο περιορίζεται η δυνατότητα παραγωγής πρωτογενούς ρεπορτάζ, τόσο περισσότερο η ενημέρωση κινδυνεύει να περιοριστεί στην αναπαραγωγή όσων αποφασίζει να δημοσιοποιήσει η ίδια η ΠΑΕ. Αν αυτό αποτελεί συγκεκριμένη επικοινωνιακή επιλογή, είναι δικαίωμά της. Όπως επιλογή είναι και ο χώρος που αποφασίζει να δώσει στη δουλειά των ανεξάρτητων Μέσων.
Για τους ανθρώπους που βρίσκονται στα γήπεδα, ακολουθούν την ομάδα στα ταξίδια και επενδύουν χρόνο και χρήμα για να παράγουν πρωτογενές περιεχόμενο γύρω από την ΑΕΛ, αυτό δεν αποτελεί ζήτημα προσωπικής προβολής. Είναι απλώς η δουλειά τους.
Το LarissAction δεν ζητά ειδική μεταχείριση και δεν ζητά να λειτουργεί έξω από τους κανόνες της ΠΑΕ. Ζητά οι κανόνες αυτοί να είναι σαφείς, γνωστοί και λειτουργικοί, ώστε κάθε πλευρά να γνωρίζει τον ρόλο της και τα όριά του.
Γιατί η επίσημη εικόνα μιας ομάδας και το ανεξάρτητο ρεπορτάζ μπορούν να συνυπάρχουν και να λειτουργούν συμπληρωματικά.
Το ένα, όμως, δεν μπορεί να αντικαταστήσει το άλλο.
Και, τελικά, όλα είναι θέμα επιλογών.
