Μόλις μία αγωνιστική απομένει για να ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος της Super League και το διάστημα που πέρασε είναι ένα διάστημα που κανείς στη Λάρισα δεν θέλει να θυμάται.
Δώδεκα αγωνιστικές, μία νίκη κι αυτή επί του ουραγού, τέσσερις ισοπαλίες και επτά ήττες με το κοντέρ να φτάνει μόλις στους επτά βαθμούς και με «ταβάνι» στην ολοκλήρωση του πρώτου κομματιού του πρωταθλήματος να είναι οι δέκα βαθμοί, εάν κι εφόσον οι «βυσσινί» επικρατήσουν την Κυριακή του Παναθηναϊκού. Αρνητικό ότι σε αυτό το διάστημα η λαρισινή ομάδα γνώρισε ήττες από αυτές που θες να διαγράψεις άπαξ διά παντός από το μυαλό σου, όπως αυτή από τον ΝΠΣ, τον ΟΦΗ ή και τον Λεβαδειακό.
Το αρνητικότερο όμως όλων είναι ότι η ΑΕΛ δεν έχει καταφέρει να πείσει σχεδόν σε κανέναν αγώνα (εξαιρουμένης ίσως της αναμέτρησης με την ΑΕΚ και τον Πανσερραϊκό), παρουσιάζοντας ένα σύνολο με εμφανέστατες αδυναμίες σε όλες της τις γραμμές, που προβλημάτισε έντονα άπαντες, ακόμη και τον πιο αισιόδοξο φίλο της.
Και επειδή βρισκόμαστε μόλις 24 ώρες μετά από ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς ή και σημείο αντεπίθεσης καλό θα είναι να μην κρύψουμε τα προβλήματα κάτω από το… χαλί (διαιτησία και παράπονα γι’ αυτή). Γιατί η ΑΕΛ και χθες όσο και αν μας πονάει που το αναφέρουμε τακτικά δεν ήταν αυτή που έπρεπε και αν έμεινε μέσα στο παιχνίδι έγινε αφενός λόγω της ανικανότητας των αντιπάλων της στην τελική προσπάθεια και χάρις στον ηρωισμό που έβγαλαν κάποιοι οι παίκτες της όταν έμειναν λιγότεροι στον αγωνιστικό χώρο, φτάνοντας στην ισοφάριση, αλλά εκεί στο τελευταίο λεπτό εμφανίστηκαν και πάλι «όλα τα κακά της μοίρας της».
Οι αδυναμίες φωνάζουν εδώ και καιρό. Δυστυχώς όμως δεν μπορούν να καλυφθούν μιας και ο Γενάρης έρχεται σ’ έναν μήνα. Όμως πόσο εύκολο είναι να διορθώσεις όλη αυτή την εικόνα με τις μεταγραφές τον Γενάρη; Πόσες θα κάνεις; Από ποιοι «ράφι» μπορείς να ψωνίσεις; Ποιος θα αποφασίσει εν τέλει για τον αριθμό των παικτών και σε τι κατάσταση αυτοί θα βρίσκονται;
Όμως το βασικό ερώτημα είναι πως θα μπορέσεις να διορθώσεις τα κακώς κείμενα ενός ποδοσφαιρικού συνόλου εν μέσω αγωνιστικών υποχρεώσεων, όταν δεν κατάφερες να κάνεις ομάδα έχοντας μπροστά σου περισσότερους από τέσσερις μήνες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού;
Βαθμολογικά τίποτα δεν έχει κριθεί, υπάρχουν 14 παιχνίδια ακόμη για την κανονική διάρκεια, τουτέστιν 42 διαθέσιμοι βαθμοί για να μπορέσεις να είσαι κοντά στις προπορευόμενες ομάδες και να ελπίζεις στα play out, όταν όμως δεν έχεις πείσει στο πρώτο μισό σου μένει μόνο η ελπίδα (κι ευτυχώς που κι αυτή πεθαίνει τελευταία… )
Στον απλό φίλαθλο τουλάχιστον έχει μείνει ακόμη η πίστη και γι’ αυτό βρίσκεται όπου του επιτρέπεται κοντά στην ομάδα, δεν ξέρω όμως αν έχει απομείνει και στους βασικούς πρωταγωνιστές, που καλούνται πλέον και παίζοντας κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο να ανατρέψουν τα δεδομένα.
Νίκος Ι. Ασπρούδης
