Ο πρώτος γύρος των play outs ολοκληρώθηκε και πλέον η συζήτηση φεύγει οριστικά από τη θεωρία και περνάει στην πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που γίνεται ακόμη πιο σκληρή όταν τη δεις μέσα από τα δεδομένα των τελευταίων ετών. Από τη σεζόν 2019/20, όταν και εφαρμόστηκε το συγκεκριμένο format, τα play outs έχουν έναν ξεκάθαρο κανόνα: δεν δημιουργούν ανατροπές, τις περισσότερες φορές επιβεβαιώνουν τη βαθμολογία της κανονικής διάρκειας. Οι ομάδες που βρίσκονται χαμηλά, συνήθως παραμένουν εκεί, και όταν υπάρχει διαφοροποίηση, αυτή είναι μικρή, οριακή, σχεδόν μέσα στα πλαίσια του αναμενόμενου.
Αν δει κανείς αναλυτικά τις χρονιές, θα διαπιστώσει ότι οι ανατροπές αφορούν περιπτώσεις ομάδων που μπήκαν στα play outs με διαφορά ενός ή δύο βαθμών από τη ζώνη. Η Ξάνθη το 2019/20, ο Παναιτωλικός το 2020/21, ο Ιωνικός το 2022/23, όλες περιπτώσεις ομάδων που είχαν οριακό προβάδισμα και τελικά δεν κατάφεραν να το διατηρήσουν. Η μοναδική πραγματική απόκλιση ήρθε τη σεζόν 2023/24, όταν η Κηφισιά μπήκε με +2 και τελικά υποβιβάστηκε. Και πάλι, όμως, μιλάμε για μια διαφορά που δεν ξεφεύγει από τα όρια της αβεβαιότητας.
Σε όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχει ένα κοινό συμπέρασμα που δεν αμφισβητείται: μεγάλες ανατροπές δεν συμβαίνουν. Δεν υπάρχει ούτε μία καταγεγραμμένη περίπτωση ομάδας που να μπήκε στα play outs με διαφορά της τάξης των έξι βαθμών και να κατέληξε στον υποβιβασμό. Το format, με τον περιορισμένο αριθμό αγώνων και τη φύση του ανταγωνισμού, δεν επιτρέπει τέτοιου μεγέθους ανατροπές. Δεν «σβήνει» τη σεζόν, αλλά τη συνεχίζει υπό μεγαλύτερη πίεση.
Και ακριβώς εδώ έρχεται η φετινή περίπτωση της ΑΕΛ. Γιατί η ΑΕΛ δεν μπήκε σε αυτή τη διαδικασία οριακά, αλλά με ένα καθαρό προβάδισμα έξι βαθμών. Ένα προβάδισμα που, με βάση όλα όσα έχουν προηγηθεί τα τελευταία χρόνια, θεωρείται σχεδόν αρκετό για να εξασφαλίσει την παραμονή. Κι όμως, με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου, αυτή η διαφορά όχι απλώς έχει χαθεί, αλλά η ομάδα βρίσκεται πλέον μέσα στη ζώνη.
Σε αυτό το σημείο, η ανάλυση παύει να είναι στατιστική και γίνεται πραγματικότητα. Γιατί αν τα play outs επιβεβαιώνουν την κανονική διάρκεια και αν οι ανατροπές περιορίζονται σε οριακές διαφορές, τότε αυτό που συμβαίνει φέτος δεν εντάσσεται σε κανένα από τα μέχρι τώρα δεδομένα. Δεν πρόκειται για μια απλή κακή πορεία, αλλά για μια εξέλιξη που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα έχει δείξει μέχρι σήμερα η ιστορία του θεσμού.
Και αν αυτή η πορεία συνεχιστεί μέχρι το τέλος, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για έναν υποβιβασμό.
Θα μιλάμε για τη στιγμή που η εξαίρεση έσπασε τον κανόνα.
Και για μια αλήθεια που, όσο κι αν δεν αντέχεται… δεν αλλάζει.
