Όσο αναμενόμενο κι αν μοιάζει κάτι, όσο κι αν το βλέπεις να έρχεται από μακριά, πάντα πονάει όταν σφραγίζεται.
Σήμερα η ΑΕΛ υποβιβάστηκε και μαθηματικά.
Η χρονιά έκλεισε με πόνο, με πίκρα, με μια εικόνα που δύσκολα αντέχεται. Όχι γιατί δεν είχαμε καταλάβει πού πήγαινε το πράγμα. Αλλά γιατί άλλο είναι να το φοβάσαι κι άλλο να το βλέπεις να γράφεται οριστικά.
Μένει η πληγή.
Μένει και η πίστη.
Γιατί η ΑΕΛ δεν τελειώνει ποτέ.
Να ’στε καλά.
Να ’στε ΑΕΛ.
Μιχάλης Μπατζιόλας
