Μόλις πριν από δύο ημέρες μέσα από τούτη εδώ την ιστοσελίδα προσπαθούσαμε με όσο το δυνατό πιο κομψό τρόπο να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου για το ματς Κυπέλλου κόντρα στην Μαρκό, αφενός γιατί είναι γνωστό ότι τα παιχνίδια αυτού του θεσμού κρύβουν εκπλήξεις και αφετέρου γιατί η ΑΕΛ ως νέα ομάδα είχε και θα έχει «σκαμπανεβάσματα» (δύσκολο 20 παίκτες να γίνουν ομάδα σε σύντομο χρονικό διάστημα).
Ενδεχομένως οι δικές μας αγωνίες δεν πέρασαν εκεί που έπρεπε να περάσουν και χθες στη γειτονική μας Καρδίτσα και σε ένα άδειο γήπεδο από φιλάθλους (η καλύτερη δηλαδή συγκυρία για έναν φιλοξενούμενο) η ΑΕΛ αν και έπρεπε να μπει στον αγωνιστικό χώρο με έναν και μόνο στόχο να «καθαρίσει» γρήγορα και «αναίμακτα» το ματς και να δείξει ότι κάνει κάποια βήματα βελτίωσης, «χτίζοντας» πάνω και στην καλή εμφάνιση της Τρίπολης, παρουσιάστηκε σχεδόν «ξεκούρδιστη» και… πνίγηκε στα ρηχά, έστω και αν έπαιξε με αρκετούς από τους βασικούς της παίκτες.
Μία εμφάνιση που έμοιαζε με την εμφάνιση κόντρα στην Κηφισιά, που η ΑΕΛ δεν ήταν ομάδα, μία εμφάνιση που στηρίχτηκε στις ατομικές ικανότητες κάποιων παικτών και πληγώθηκε από τις αμυντικές αδυναμίες κάποιων άλλων (όπως συνέβη και στα προηγούμενα παιχνίδια). Μία γκέλα, που θα δυσκολέψει πολύ τη συνέχεια της στο «νέο» Κύπελλο Ελλάδας και ελπίζουμε να μην επηρεάσει την εικόνα της και στο αμέσως επόμενο παιχνίδι, με την ΑΕΚ στο AEL FC ARENA που ίσως ορισμένοι να το έβαλαν πιο… μπροστά από το χθεσινό ματς.
Ας αποτελέσει πάντως παράδειγμα προς αποφυγή η αναμέτρηση στην Καρδίτσα και απόλυτης κατανόησης των πραγματικών «θέλω» της ΑΕΛ…
Νίκος Ι. Ασπρούδης
