Μπορεί να άργησε, αλλά ήρθε η πρώτη νίκη της ΑΕΛ. Μία νίκη που σίγουρα δεν μπορεί και δεν πρέπει να «σβήσει» τις κακές έως τώρα στιγμές, ούτε πρέπει να αποτελέσει «πεδίο» υπέρμετρης αισιοδοξίας.
Όπως είπε και ο Στέλιος Μαλεζάς, είναι ένας αποτέλεσμα πάνω στο οποίο οι «βυσσινί» θα πρέπει να «χτίσουν» το δικό τους αύριο, ξέροντας ότι έχουν στη «φαρέτρα» τους ένα… πυρηνικό όπλο, παθιασμένους με το βυσσινί οπαδούς που θα παίξουν στο σύνολο των παιχνιδιών τον ρόλο του «παίκτη παραπάνω».
Η εμφάνιση στις Σέρρες από μόνη της δεν μπορεί να σου δώσει τίποτα περισσότερο από τρεις βαθμούς, η βαθιά της ανάλυση όμως και κυρίως η ανάλυση ενός «πλούσιου» πρώτου ημιχρόνου πρέπει να αποτελέσει την απαρχή της νέας περιόδου. Η συνέχεια απαιτείται να είναι ανάλογη, αν θέλουμε να μιλάμε για επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί. Η ΑΕΛ κατάφερε και επιβίωσε σ’ ένα ματς που ίσως ψυχολογικά έκρινε και όλο το πρωτάθλημα, γιατί δεν ξέρω ποια θα μπορούσε να είναι η σταθερά για να «πιαστεί» από κει και να συνεχίσει σε περίπτωση μη νίκης.
Τώρα και το «τρίποντο» κατέκτησε και έκανε εμφάνιση πειστική που σου επιτρέπουν να αισιοδοξείς. Με γραμμές κοντά η μία στην άλλη, με επιθετικό πνεύμα στο παιχνίδι, με πίστη στις ικανότητες και κυρίως με «μάτι που γυαλίζει» έφτασε στο στόχο της και τώρα καλείται να δει μπροστά.
Να διορθώσει τα λάθη της, να βάλει κι άλλους παίκτες στο… κόλπο των αναμετρήσεων και βήμα, βήμα να φτιάχνει το βαθμολογικό υπόβαθρο που θα της επιτρέψουν να κινείται με άνεση στην κατηγορία. Γιατί η βαθμολογική πίεση ακόμη υπάρχει και ας μην γελιόμαστε θα συνεχίσει να υπάρχει και να γίνονται υπολογισμοί σχεδόν καθημερινά και από όλους μας.
Όμως, ας επιτρέψουμε στην ίδια την ομάδα να ευχαριστηθεί αυτό το «διπλό» ως εκεί που του αναλογεί γιατί ο δρόμος ήταν και συνεχίζει να παραμένει δύσβατος.
Τελειώνοντας ένα ακόμη πράγμα, αυτό που παρουσίασαν οι φίλοι της ΑΕΛ στις Σέρρες λέγεται «φίλαθλος πολιτισμός», αλλά κι αυτό που έπραξαν οι του Πανσερραϊκού ήταν τεράστια μαγκιά…
Νίκος Ι. Ασπρούδης
