Αναμφίβολα σήμερα και στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό φάνηκε πόσο εύθραυστη είναι η ψυχολογία της ΑΕΛ έστω και αν είχε καταφέρει να χτίσει ένα θετικό σερί πέντε αγωνιστικών το τελευταίο διάστημα.
Οι «βυσσινί» αντιμετωπίζοντας μία ομάδα που κατάφερε να καλύψει το χάντικαπ της κάκιστης ψυχολογίας της – προερχόμενη από επτά συνεχόμενες νίκες – με το γρήγορο τέρμα που σημείωσε δεν βρήκαν σε κανένα σημείο της αναμέτρησης τις απαντήσεις που θα έπρεπε να βρουν εντός του αγωνιστικού χώρου και έδειχναν μία ομάδα χωρίς σχέδιο αντιμετώπισης της συγκεκριμένης κατάστασης.
Η όλη προσπάθεια μάλιστα φάνηκε να έγινε ακόμη πιο δύσκολη με την αποχώρηση του Σουρλή, ο οποίος στα προηγούμενα παιχνίδια πρόσφερε σημαντικές βοήθειες με το τρέξιμό του και τις σωστές τοποθετήσεις στη μεσαία γραμμή, που δεν κατάφερε να δώσει ο αντικαταστάτης του. Κάπου εκεί μάλιστα και λίγο μετά το πρώτο 20λεπτο με τον Παναιτωλικό να σκοράρει και δεύτερη φορά το ματς έδειχνε να τελειώνει, έστω και αν η ΑΕΛ προσπάθησε να μπει εκ νέου σε αυτό μειώνοντας με τον Γκάρατε.
Δυστυχώς το τρίτο τέρμα πριν την ολοκλήρωση του πρώτου 45λεπτου φρόντισε να δείξει τον… δρόμο και τη δυσκολία της επιστροφής, με την όποια πίστη να μένει «ζωντανή» λόγω του καλού… φεγγαριού της λαρισινής ομάδας.
Τι θα περιμέναμε από την ΑΕΛ στο δεύτερο ημίχρονο; Να προσπαθήσει να φέρει με όποιο τρόπο – έστω και ανορθόδοξα – τη μπάλα στην αντίπαλη περιοχή, να ξεσηκώσει με αυτόν τον τρόπο και τον κόσμο της και να προσπαθήσει να δημιουργήσει καλές στιγμές… Κάτι που δυστυχώς δεν είδαμε σε καμία στιγμή της αναμέτρησης, αφού οι φιλοξενούμενοι «έσφιξαν» κι άλλο τις γραμμές τους και ουσιαστικά δεν έδειχναν καμία διάθεση να κινηθούν επιθετικά.
Κακή κυκλοφορία της μπάλας, λάθη σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου, απουσία ατομικής προσπάθειας που ίσως θα μπορούσε να αλλάξει κάποια δεδομένα, δημιούργησαν μία εικόνα «υπνωτισμού» εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου και έτσι νομοτελειακά θα λέγαμε ήρθε και το τέταρτο τέρμα των φιλοξενούμενων, το οποίο σημειώθηκε σαν σε προπόνηση…
Ένα ματς που πρέπει να ξεχαστεί από σήμερα κιόλας και να μην ακτινογραφηθεί περαιτέρω για να μην επιστρέψει την εσωστρέφεια να «βασιλεύσει».
Νίκος Ι. Ασπρούδης
